Γιορτή που καθιερώθηκε ως Παγκόσμια το 1977 για τα δικαιώματα της γυναίκας και τη διεθνή ειρήνη από τον ΟΗΕ. Κι ενώ όλα αυτά ακούγονται όμορφα και ο αγώνας ξεκίνησε από τις ΗΠΑ στα εργοστάσια κλωστοϋφαντουργίας, σήμερα στην Ελλάδα (και σε όλο τον κόσμο) -αλλά θα μιλήσω για την χώρα μας- καθημερινά στις ειδήσεις βλέπουμε και ακούμε για την βία, φυσικά όχι μονάχα στις γυναίκες, αλλά σήμερα για αυτές μιλάμε.

Ως ενδοοικογενειακή βία δεν ορίζεται μόνο η σωματική βλάβη αλλά και η «λεκτική». Επειδή όμως καθημερινά οι τίτλοι είναι ¨ΣΤΡΑΓΓΑΛΙΣΕ¨,¨ΤΕΜΑΧΙΣΕ¨,¨ΕΘΑΨΕ¨,κτλ , αναρωτιέμαι και καλώ όλες τις γυναίκες να αναρωτηθούν και ιδίως τις μητέρες, τι άνδρες μεγαλώνουμε; Τι μηνύματα στα παιδιά μας δίνουμε; Μήπως θα πρέπει να κάνουμε την αυτοκριτική μας σαν γυναίκες και προπάντων ως μητέρες στο πώς μεγαλώνουμε τα παιδιά μας; Η βία καταδικάζεται σε όποια μορφή και σε όποια ύπαρξη ασκείται.

Ας περνάμε λοιπόν μήνυμα όλες οι μητέρες και ιδίως οι μητέρες των αγοριών ότι η γυναίκα είναι η ¨μητέρα¨, η ¨σύζυγος¨ και δεν αξίζει τίποτα λιγότερο από τον σεβασμό και την αγάπη που έχουμε στο εαυτό μας. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από την αρχή, από την ώρα που φέρνουμε στον κόσμο το παιδί μας. Μονάχα τότε θα πετύχουμε και η κοινωνία μας θα αλλάξει, θα φέρει την αγάπη και την ισότητα σε όλους τους χώρους και η αξία της αγάπης, της στοργής και της αλληλεγγύης θα επιστέψει στον καθένα μας.

Ο Lenon είπε: «Ήμουν, δεν ήμουν πέντε χρονών όταν άρχισε η μητέρα μου να μου λέει ότι η ευτυχία είναι το νόημα της ζωής. Μετά, όταν πήγα σχολείο και η δασκάλα με ρώτησε τι θέλω να γίνω, της απάντησα ευτυχισμένος. Με κοίταξε τότε και μου είπε: ¨Δεν έχεις καταλάβει την ερώτηση¨. Και εγώ της απάντησα:¨Δεν έχεις καταλάβει το νόημα της ζωής¨».

Ευχαριστώ,

Υφαντή Κατερίνα

Πρόεδρος Ι.Σ.Αιγίου